Η Ντίλια Σαντ ήταν 34.
Είχε καστανά μαλλιά και σφιχτά, θανατηφόρα οπίσθια,
σκέτη τρέλα όταν φορούσε τζιν.
Και ήταν σκληρή. Μια φορά σ' ένα μπαρ έδειρε έναν τύπο γιατί τη χούφτωσε.
Ο τύπος ανταπέδωσε και του έφερε καρέκλα στο κεφάλι.
Φαγητό. Τώρα.
Πάει καλά. Τζόνι, δώσε μου το γάντι.
- Κάτσε εδώ, δεσποινίδα. - Πλύνατε τα χέρια;
- Ναι. Έξω, με το λάστιχο. - Ναι, πώς.
Συγγνώμη.
Πάρτε κι εσείς καρότα, έτσι;
Γαρνιτούρα.
- Στήθος; Θες στήθος, αγάπη; - Ναι, αμέ.
- Φτερό; - Ναι, φχαριστώ.
- Ορεκτικά όλα, σεφ. - Θέλω κέτσαπ.
- Μας τέλειωσε. - Αφού το είδα.
Εντάξει, θα στο φέρω.
- Θες βοήθεια; - Είχα προπόνηση σήμερα.
- Πώς πήγε; - Πολύ καλά.
- Το έφτιαξες το ποδήλατο σήμερα; - Όχι.
Μπαμπά, ο αγώνας είναι την Πέμπτη. Προλαβαίνεις να έρθεις;
Τι;
Άλλαξαν την ημερομηνία. Θα 'ρθεις;
- Τι ώρα; - Στις τρεις.
Θα είμαι εγώ, αλλά θ' αργήσω.
Θα σου φυλάξω θέση.
Μια στιγμή. Θα σας εξηγήσω.
Ο πατέρας της Ντίλια, ο Πητ Σαντ, ήταν ο πρώτος χίπης στο Κάτσκιλ, ΝΥ.
Είχε κατσίκες και κάπνιζε σπιτική φούντα.
Ακόμα κι οι Χιλιαστές ήταν ευπρόσδεκτοι στο τσαρδί του για πάρλα.
Ακούσατε τα καλά μαντάτα; Το Ευαγγέλιο του Παντοδύναμου;
Μπορούμε να σας απασχολήσουμε λίγο, να σας πούμε τα καλά νέα;
Αμέ. Είναι ακόμα πρωί.
Πηγαίνετε καθόλου στην εκκλησία;
Πάει πολύς καιρός.
Είμαστε Χιλιαστές.
Πιστεύουμε στη Δευτέρα Παρουσία.
Στις άλλες Εκκλησίες η Κυριακή είναι η μέρα λατρείας.
Η δική μας βδομάδα ξεκινάει την Κυριακή, έτσι η ιερή μέρα μας είναι το Σάββατο.
Αν ήταν να έρθετε στο ναό μας, θα ήταν Σάββατο, όχι Κυριακή.
Να λοιπόν γιατί μου ξέφυγε.
Γίνανε φιλαράκια και μια μέρα τον επισκέφθηκαν οικογενειακώς.
Η Βίβλος μας λέει...
Τον θεωρούσαν αμαρτωλό κι έβαλαν σκοπό να τον σώσουν.
...αγνό μυαλό, αγνό σώμα...
Η Ντίλια ντρεπόταν γιατί πρόσφατα ξεφύτρωσαν τα βυζιά της.
Ήταν η μόνη παθούσα στην τάξη, κι ήταν τεράστια.
Τα ένιωθε ξένα, τη γέμιζαν δέος.
Ήταν μαγικά αντικείμενα, σίγουρα ακατάλληλα για Χιλιαστές.
...η έννοια του ανεξάρτητου κράτους, είναι σκέτη μαλακία.
Μας κυβερνούν οι πολυεθνικές.
Καμία αντίρρηση. Ο Χριστός θα μας κρίνει…
Αν συνεχίσεις να καπνίζεις μαριχουάνα, να ζεις στην αμαρτία, θα πας στην κόλαση.
Τελεία και παύλα.
Άκου πράματα! Ουστ, έξω απ' το σπίτι μου!
- Φεύγουμε. - Κερατάδες.
Άκου θα πάω στην κόλαση.
Ο Πητ ήταν στις μαύρες του μετά
γιατί είχε ορκιστεί να μην ξαναχάσει έτσι τον μπούσουλα.
Πότε-πότε έριχνε καμιά της κυράς του, αλλά τελευταία το είχε κόψει.
Η μητέρα της Ντίλια έφυγε λίγο μετά τους Χιλιαστές.
Βαρέθηκε να είναι ταπί και να το παίζει χίπισσα.
Αγόρασε ένα μπεζ συνολάκι κι έπιασε δουλειά σε ασφαλιστική εταιρία.
Η Ντίλια έμεινε με τον Πητ, ένιωθε ότι την είχε ανάγκη.
Η Ντιλάρα έγινε μουνάρα.
Εξάλλου έτσι την φώναζαν στο σχολείο, αλλά σκασίλα της.
Λάτρευε να φιλιέται.
Στα 12 έχασε την παρθενιά της.
Έμαθε να είναι σκληρή, να μην την πειράζει το κουτσομπολιό.
Υπέροχο συναίσθημα αφού ξεπεράσεις την ντροπή.
Έμαθε να λατρεύει την εξουσία της.
Ήταν η αποστολή της.
Μετά το σχολείο, μελετούσε τα θύματα της ημέρας κι έβρισκε παρηγοριά.
Στα 17 παντρεύτηκε τον Κερτ γιατί της το ζήτησε.
Της το ζήτησε γιατί δεν άντεχε τη σκέψη να τη χουφτώνουν άλλοι.
Ιδιαίτερα τον κώλο, τα ώριμα, ζουμερά κωλομέρια.
Μέγας ο κώλος, υποδούλωνε την χώρα. Έτσι, τον στεφανώθηκε.
Η Ντίλια βρήκε ότι ο γάμος έδινε νέο νόημα στο σεξ.
Τέρμα πια τα περί εξουσίας. Στην αρχή ήταν πραγματικά εραστές.
Μόλις ο Κερτ κατάλαβε ότι τον αγαπούσε, η βία διείσδυσε στον έρωτά του,
μια οργή που τη συνάρπαζε στην αρχή, μέχρι που κατάλαβε πόσο ψυχρός ήταν
κι ότι την περιφρονούσε.
Αλλά ήταν αργά. Τον αγαπούσε.
Θεέ μου. Συγγνώμη.
Μπες μέσα.
Φύγετε από πάνω μου! Κι οι δυο σας, στον καμπινέ!
Κάρα, Μέι, μέσα και σκάστε.
Σκάστε.
Γλυκέ μου...
Σε παρακαλώ, άνοιξε.
Σ' αγαπώ.
Μη νιώθεις...
Ξέρω πως δεν το 'θελες.
Τελικά τα δεινά των παιδιών της εισχώρησαν στην αδράνειά της.
Το να ακούει τα μωρά της να φωνάζουν,
χωρίς να μπορεί να τα παρηγορήσει, ήταν αργός θάνατος.
Δυο ώρες αργότερα, η συζυγική αγάπη δεν έπαιζε πλέον ρόλο.
Δεν είχε σημασία ότι δεν είχε πού να πάει.
Θα το 'σκαγε με τα παιδιά.
Φανταζόταν τη συμφιλίωση, παλιά συνήθεια, την ήξερε καλά.
Το σώμα της όμως δεν έμπαινε στον αυτόματο.
Ξυπνήστε. Ελάτε εδώ.
Άντε.
Θα 'ρθεις;
Περάστε.
Η αρμόδια θα έρθει από δω το πρωί.
Δεν μοιραζόταν τα προβλήματά της.
Η σιωπή της εκφόβιζε τις άλλες γυναίκες.
Απλά πρόσεχε.
Δεν ήθελε να την κυριεύσει το συναίσθημα, να κάνει λάθη.
Δεν θα επέστρεφε.
Ένιωθε τον πόνο, την ανασφάλεια των γυναικών σαν στρόβιλο,
να την τραβά σ' ένα χάος σκέψεων.
- Τι έπαθε; - Έπεσε απ' το ράφι.
Φαίνεται μια χαρά τώρα.
Φάγατε τίποτα;
Άντε να παίξετε. Δεν ξέρετε άλλο παιχνίδι;
Ας συζητήσουμε για πρακτικά θέματα.
Θ' αγιάσεις κάνοντας τον Καλό Σαμαρείτη.
Μπα. Δεν βγαίνει πάντα σε καλό.
Κι αυτό σε καταθλίβει, Παμ;
Όλες έχουμε τα προβλήματά μας.
Ερωτεύτηκες ποτέ κάποιον που σε βαράει;
Παιδιά έχεις;
Όχι.
Άι, παράτα μας τότε.
Βαρέθηκα να βλέπω τη γαμημένη φάτσα σου,
λες και κουβαλάς τα βάρη του κόσμου στην πλάτη σου.
Σκέφτηκες πού θα μείνετε όταν φύγετε;
Το σκέφτηκα.
Ξαναπέρασε ο άντρας σου για να δει τα παιδιά.
Κόλπο για να τ' αρπάξει.
Μπορείτε να παραμείνετε εδώ όσο χρειάζεται, εντάξει;
Τέλεια. Λατρεύουμε το κωλόσπιτο.
Η Ντίλια δεν κοιμόταν,
έσπαζε το κεφάλι της να θυμηθεί γνωστούς που έφυγαν απ' την πόλη.
Τελικά, στα μύχια της μνήμης της,
θυμήθηκε τη Φέι τη Χοντρέλω που είχε μετακομίσει βόρεια.
Παιδιά, έρχεται η Χοντρέλω.
Η Φέι, όπως η Ντίλια, ήταν απόβλητο της κοινωνίας, μα άλλης κατηγορίας.
Η Ντίλια πάντα προστάτευε τη Φέι,
αν και δεν τη συμπαθούσε ιδιαίτερα.
Έπρεπε να βρει τη Φέι.
Εμπρός;
Είμαι η Ντίλια Σαντ.
Θα σου φαίνεται παράξενο που σε παίρνω.
Μου έδωσε η μαμά μου τον αριθμό σου. Ασφάλισε το αυτοκίνητο της μαμάς σου.
Μου το 'πε.
Σκεφτόμουν... Έχω μπελάδες.
Δεν καταζητούμαι και τέτοια, αλλά πρέπει να φύγω απ' το Κάτσκιλ.
Έχω τρία παιδιά.
Μήπως θα μπορούσαμε να μείνουμε στο υπόγειό σου για λίγο,
μέχρι να πιάσω δουλειά και τακτοποιηθώ.
Δεν πειράζει. Συγγνώμη για την ενόχληση.
Όχι. Ίσως μπορείτε να μείνετε στο γκαράζ.
- Αλήθεια; - Πρέπει να ρωτήσω τον άντρα μου.
- Δεν είναι τίποτα σπουδαίο. - Αν έχει στέγη...
Βάλαμε και εξωτερικό ντους. Το 'βαλε ο Γκρεγκ πέρσι.
Ωραία.
Χάρηκα που σ' άκουσα.
Κάτσε να τα φορτώσουμε.
Ευχαριστώ.
- Θα 'ρθει ο μπαμπάς; - Όχι.
Γεια.
Τι κάνετε;
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Παρομοίως.
- Ευχαριστώ. - Τίποτα.
Τι όμορφα παιδάκια. Σου μοιάζουν.
Σας έχω ετοιμάσει κουλουράκια. Να σε βοηθήσω με τις τσάντες...
Γλυκιά μου. Περάστε να σας δείξω το σπίτι, έτσι;
Απ' εδώ ο άνδρας μου ο Γκρεγκ.
- Γεια. - Περάστε.
Να δούμε τον αγώνα;
Έλα δω και θα μάθουμε.
- Ο άνδρας μου. - Γεια.
Η Ντίλια και τα πιτσουνάκια της.
Κοιτάξτε τι έχω εδώ. Δεν είναι σκέτη γλύκα;
Γάτα!
Τη λέμε Τάντι. Πήγαινε να τη δεις.
Έλα δω, γαμημένη γάτα.
Πέρασε, πέρασε.
Ο πεθερός μου έχει την τράπεζα στο Γουάιζ, ο Γκρεγκ είναι τραπεζικός υπάλληλος.
- Γκρεγκ, θες παγωμένο τσάι; - Όχι, ευχαριστώ.
Παιδιά, κουλουράκια.
Θα τα ακουμπήσω εδώ, μη λερώσουμε μέσα.
- Παγωμένο τσάι; - Αμέ.
Λυπάμαι ειλικρινά που έχεις τόσες δυσκολίες.
Ευχαριστώ.
Τι κάνει ο πατέρας σου;
Καλά είναι. Τα ίδια.
Έχει ακόμα κατσίκες;
Πήρε σύνταξη.
Πού λες να μπορέσω να βρω δουλειά;
Τι ακριβώς ζητάς;
Οτιδήποτε.
...έχω έναν ξάδελφο στο Νιου Τζέρσεϊ, και θα ανοίξει...
- Με συγχωρείτε. - Μια στιγμή.
Ρε μάνα.
Δουλεύω στο νοσοκομείο μέχρι τις οκτώ.
Τότε να περάσω κατά τις 10 με 10:30, να σε πάρω;
Είναι Saab, έτσι; Εκεί πέρα, το αμάξι σου, είναι Saab, ε;
Έχει θερμαινόμενα καθίσματα; Αντιστρέψιμο καπό;
- Έχω κάνει επισκευή σε Saab. - Ποιον να ρωτήσω για δουλειά;
Έσκιζε ως σερβιτόρα.
Ήταν γρήγορη με καλή μνήμη, και ενέπνεε αρκετό φόβο
για να κρατάει την τάξη ενώ άναβε στους άντρες τον πόθο...
- Κάνα νέο; - Πώς.
...και είχε τις γυναίκες σ' επιφυλακή.
Στους αγενείς, έφτυνε πάνω στο φαγητό τους.
Δίκαια εξήγηση. Δεν το 'κανε όταν ήταν κρυολογημένη.
9 επί 30;
Μπράβο.
Ο γλοιώδης γιος της μαγείρισσας περνούσε για τσάμπα μεσημεριανό.
Τρέλα το πουκάμισό σου.
Τα παιδιά πήγαιναν σχολείο εκεί κοντά.
Έλεγα ότι μένω στο υπόγειο γιατί έχω υδατόστρωμα.
Με θέλει.
Γεια.
- Τι κάνεις; - Εσύ τι λες;
Αφού καθαρίζω το βράδυ.
Το ξέρω. Ήθελα να σε βοηθήσω.
Γινόταν χαμός.
Μην προσπαθείς να μου κάνεις την ανώτερη.
Κοίτα το χάλι μου.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα...
Δεν ήθελα να σε προσβάλω.
Ένα περίεργο ατύχημα στο Μανχάταν άφησε δύο νεκρούς.
Το ένα θύμα, ο Ντέσμοντ Κανέτο,
πυροβολήθηκε από άγνωστο δράστη ενώ οδηγούσε στη Βάρικ στις 4 π.μ.
Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι πέθανε
ενώ το αμάξι καβάλησε το πεζοδρόμιο, σκοτώνοντας έναν και τραυματίζοντας...
Δεν θέλεις να σε πάω καμιά βόλτα;
Να με πας πού; Στο ταμτούμ;
Μπα. Μια βόλτα.
Ή σινεμά, αλλά αυτό θα 'ταν ραντεβού.
Πέρνα όταν σχολάσω.
Τελειώνω στις έξι.
Άρα να περάσω στις οκτώ, οκτώμισι, ε;
Πήγαινέ με στο αμάξι μου. Τα παιδιά μου περιμένουν να φάνε.
Η μάνα μου είναι βραδινή αυτή τη βδομάδα.
Δεν τα 'χουμε, δεν με νοιάζει το πρόγραμμα της μάνας σου.
- Σκέφτηκα... - Μη σκέφτεσαι.
Η Γκρέτα Χέρσκοβιτς είναι παντρεμένη με τον Λη Σνηβάις τέσσερα χρόνια.
Γράφει τίποτα αστείο;
"Προτού προσλάβουμε τον κ. Μπλούμπεργκ, γινόταν μακελειό στην αγορά εργασίας..."
Ο Λη ήταν διορθωτής στην τοπική εφημερίδα,
και μιας διατριβής 1.100 σελίδων
για τον κανιβαλισμό στις αρκτικές αποστολές.
Ο Λη ήταν ήσυχος, ευγενικός τύπος.
Θα πήγαινε κατευθείαν για ψυχοθεραπεία αν κάποτε δεν ένιωθε πια ερωτευμένος μαζί της.
Καλά;
Δεν πρόβλεψε όμως την προσωπική επιτυχία.
Πριν ένα χρόνο, κουβαλούσε εφτά ντοσιέ,
όλα γεμάτα με συνταγές για ρυζόγαλο.
Είχε την επιμέλεια έκδοσης της Τάμι Φέλμπουρ
με τίτλο 365 Συνταγές για Ρύζι.
- Ντιζάινερ συνολάκι; - Της Liz Claiborne.
Περνάς μέσα, σε παρακαλώ;
Άρον Γκελμπ, μυθικός αρχισυντάκτης του οίκου Γουόρεν Χάου.
Απόλυσέ με. Άντε. Να τελειώνουμε.
Στη χαρίζω την χαζοδουλειά.
Πάρε το ρυζόγαλο και κάν' το κομπρέσα στον κώλο σου.
Ο Τάβι Ματόλα σε προσκάλεσε για γεύμα.
Ο Ματόλα ήταν ο πιο ιν συγγραφέας της γενιάς του.
Πήρε να μου πει ότι έχουμε μια έξοχη συντάκτρια, εσένα.
Ήταν άπειρη πέρα από τις συνταγές.
Μήπως ξέρεις γιατί είπε κάτι τέτοιο;
Του αρέσει η μαγειρική;
Την ημέρα του ραντεβού, ο Τάβι Ματόλα άργησε 40 λεπτά.
ρύζι, μπαταρίες, ταμπόν
- Γκρέτα Χέρσκοβιτς; - Θεέ μου. Γεια.
- Είμαι ο Τάβι Ματόλα. - Το ξέρω. Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Περίμενες πολλή ώρα; - Μπα, όχι.
- Σε πειράζει να καπνίσω; - Όχι.
- Ωραίο μέρος. - Έχει ο οίκος λογαριασμό εδώ;
Λάτρεψα το πρώτο βιβλίο σου.
- Μαλακία ήταν. - Κοινή αντίδραση.
- Τι, μεταεκδοτικές μετάνοιες; - Ψευδής μετριοφροσύνη.
- Να σας πω τα σπέσιαλ του σεφ; - Έχει τρέλα μακαρονάδα. Μια μπριζόλα.
Προτιμώ μοτσαρέλα και ντομάτες.
- Θα πιεις κρασί; - Αν...
Κι ένα μπουκάλι κόκκινο.
Ωραία.
Τι θέμα έχει το καινούργιο βιβλίο; Αν δε σε πειράζει να το συζητήσουμε;
Το Λάος. Προσωπικό ταξίδι.
Τρομερό. Πόσων χρόνων ήσουν;
13, άφησα την οικογένειά μου...
- Πόσο έχεις γράψει; - 100 σελίδες.
- Εγώ δεν θα έκανα τις ερωτήσεις; - Δεν ξέρω.
Ποια είναι η δική σου ιστορία;
Γεννήθηκα στο Μανχάταν,
φοιτήτρια στο Φλέμινγκ, μικρό ιδιωτικό σχολείο...
Μετά οικότροφος σε κολέγιο και μετά στη Νομική.
Πατέρας δικηγόρος. Καμία επικοινωνία.
Η μητέρα μου... πέθανε.
Πήραν διαζύγιο. Εννοώ, πριν πεθάνει.
Είμαι 28. Ο πατέρας μου έχει παιδί τριών ετών.
Θεέ μου, σε παρακαλώ, βούλωσ' το μου.
Η φίλη μου η Φελίσια είπε ότι είσαι αξεπέραστη στο κόψιμο.
Η Φελίσια Γουόνγκ έγραφε νουβέλες στο Χάρβαρντ.
Η Γκρέτα ήταν επιμελήτρια του Συνήγορος. Φημιζόταν για έξυπνες περικοπές.
Φοβέριζε τους συντάκτες σαν τον Χάρο, όμως ήταν περιζήτητη απ' όλους.
Θα σου κόψει τ' αρχίδια. Θα την κορτάρεις. Καλά να πάθετε.
Έχω τάση φλυαρίας στο γράψιμο. Χρειάζομαι κάποιον να με πειθαρχήσει.
Σε πειθαρχώ εγώ αν θες.
Θα αναθεωρήσουμε το συμβόλαιο σου.
Πήγε κατευθείαν στο πιο ακριβό κατάστημα υποδημάτων
και με την πιστωτική πήρε τα πιο ακριβά μυτερά ψηλοτάκουνα.
Αν και δεν την έπαιρνε, χρειαζόταν να νιώσει αξιόλογη.
Χρειαζόταν την αμφίεση.
Πήρα τη δουλειά!
Καταπληκτικό.
- Γιατί ξαφνικά νιώθω ενοχές; - Γιατί είσαι τρελή. Έλα δω.
Είμαι πολύ, πολύ υπερήφανος για σένα.
Ένα τοξικό μείγμα άγχους και αγαλλίασης κλιμακωνόταν στο μυαλό της.
Αισθανόταν την πίεσή του στο κρανίο της.
Χρειαζόταν αέρα. Ήθελε να βγει.
Ήθελε να μιλήσει για τα νέα της, να τα γιορτάσει.
Θυμήθηκε το πάρτι της Μίμι στο Μπρούκλιν,
μιας παλιάς συμμαθήτριας που γύρισε πρόσφατα από Ινδία.
- Με ξάφνιασες. - Κι εσύ εμένα.
Είχε σχέση με τον Όσκαρ στο Χάρβαρντ, αλλά όχι συνουσία.
Διέκρινε μια ευγενική ουδετερότητα στο φέρσιμό του.
Της μιλούσε λες και είχε άνοια ή καρκίνο.
Ήξερε το λόγο. Δεν είχε πετύχει τίποτα στη ζωή της.
- Συλλυπητήρια για τη μητέρα σου. - Ναι.
Μιλούσα στον άνδρα σου. Πολύ καλό παιδί.
Δεν θα μ' αφήσει ποτέ.
Αλλόκοτη δικαιολογία...
Δεν είναι γι' αυτό. Τον αγαπώ.
Είναι υπέροχος άνθρωπος. Έχει χιούμορ, είναι έξυπνος...
- Τέλεια. - Είναι τέλειος.
- Αρκεί να το πιστεύεις.
- Κι εσύ; Παντρεύτηκες; - Να μου λείπει, είμαι μόλις 28.
Κι εγώ είμαι 28.
- Τα 'χεις; - Ναι. Δεν βλεπόμαστε τακτικά.
Παίζει στην ορχήστρα της Βοστόνης, εγώ του Μπρούκλιν.
Είσαι ακόμα στον εκδοτικό οίκο...
- Γουόρεν και Χάου. - Ναι.
Προβιβάστηκα. Έχω την επιμέλεια του πρόσφατου έργου του Τάβι Ματόλα.
Αυτός δεν έγραψε το Γαλάζιο Όρος;
- Καταπληκτικό. - Είμαι απαίσια.
Φανταστικά.
Πάω να βρω τον Λη.
Πάω για ύπνο. Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα στις έξι, άρθρο για το ψάρεμα.
Δεν νυστάζω καθόλου. Να μείνω;
Αμέ. Πέσε με τα μούτρα.
- Επ. - Τι κάνεις;
Έμεινε παραπάνω απ' όσο έπρεπε και ήπιε παραπάνω απ' όσο έπρεπε.
Παίρνουμε ταξί;
Θα μ' αφήσεις γωνία 20 και Σέκοντ.
Πάμε.
Δεν νομίζω.
Έλα μαζί μου.
Έλα. Για συζήτηση.
Γαμώτο.
Η Γκρέτα θυμήθηκε εκείνη τη μέρα πριν δέκα χρόνια που άλλαξε η ζωή της.
Οδήγησε στο εξοχικό των γονέων της, είχε φοβερά νέα για τον μπαμπά της.
Η διατριβή της για τη θανατική ποινή είχε εκδοθεί στη Harvard Law Review.
Ο πατέρας της, ο Άβραμ, ήταν δικηγόρος με εθνικό κύρος.
Υπερασπιζόταν το ανυπεράσπιστο. Εμφανιζόταν στις ειδήσεις.
Αυτή η απόφαση αποτελεί νίκη της δικαιοσύνης.
Ορισμένοι τον θεωρούσαν ηθικό γίγαντα.
Άλλοι ότι δεν τον ένοιαζε η ενοχή ή η αθωότητα, μόνο η νίκη.
Η Γκρέτα ήξερε ότι κατείχε και τα δύο.
Ήθελε να γίνει όπως εκείνος.
Μπαμπά;
Η Γκρέτα τη γνώρισε. Ήταν η νεότερη εταίρος στην εταιρία του πατέρα της.
Η Γκρέτα πάντα τη θεωρούσε ύποπτη, αλλά μέχρι τώρα δεν ήξερε για τι πράγμα.
- Η μαμά πού είναι; - Επάνω, νομίζω.
Η μητέρα της Γκρέτα, Μαρούσκα, ήταν 25 όταν παντρεύτηκε.
Ήταν Πολωνή, γεννημένη στο Άουσβιτς, μια βδομάδα πριν την έλευση των Ρώσων.
Μετά την απελευθέρωση, μεγάλωσε σε ορφανοτροφεία.
Η μοίρα της συγκίνησε τον Άβραμ βαθιά.
Έπρεπε να τη σώσει. Να της χαρίσει μια όμορφη ζωή.
Έγραψε την πρώτη του οικογένεια στα παλιά του τα παπούτσια.
Όταν γεννήθηκε η Γκρέτα, την πόνεσε.
Ήταν η καινούρια του αρχή. Έσφυζε από ζωτικότητα.
Ήταν αχώριστοι. Όμοιοι.
Εκ φύσεως,
η Γκρέτα ενσωμάτωνε τη γοητευτική όρεξη του πατέρα της,
και κρυβόταν από τη γλυκιά μελαγχολία της μητέρας της,
καθώς είχε την απόμακρη οσμή του θανάτου.
Ύστερα από το διαζύγιο, δεν επικοινωνούσε με τον πατέρα της,
του επέστρεφε τις μηνιαίες επιταγές.
Μια μέρα παράτησε τη Νομική.
Δεν έβρισκε πια νόημα στον όρο.
Το Νοέμβρη, η Μαρούσκα έμαθε ότι είχε καρκίνο.
Η Γκρέτα μετακόμισε στη Ν.Υ. κοντά στη μητέρα της.
Η Μαρούσκα πέθανε.
Η νέα γυναίκα του Άβραμ έκανε κορίτσι.
Εννοείς στο βουνό;
Και τι δόλωμα χρησιμοποιείς;
Το ίδιο που ψαρεύεις στη Νέα Αγγλία ή ειδικό;
Σκουλήκι ή μύγα; Τι είναι;
Θηλυκά τον Μάη; Τέλη Μάη;
Κε Κόνγουεϊ, σ' ευχαριστώ πολύ. Τελειώσαμε.
Δεν χρειάζομαι τίποτ' άλλο. Καλή τύχη με το ψάρεμα.
Να φτιάξω κρέπες;
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Ο Τάβι Ματόλα την ενθάρρυνε να είναι τολμηρή στο "χτένισμα".
Είχαν δυο ραντεβού τη βδομάδα.
Τι γνώμη έχεις γι' αυτή την παράγραφο;
Αυτό είναι καινούριο, το επαναλαμβάνω.
Περιττεύει τώρα.
Το σημειώνω, μήπως θελήσεις να το κόψουμε αργότερα.
Το έχεις ξαναδιατυπώσει αυτό.
Πεινάς;
Τι;
Έχεις πρόβλημα ακοής;
Τι λέει ο άνδρας σου για τη συνεργασία μας;
Δεν έχει πρόβλημα.
Δεν ζηλεύει;
Του είπα ότι είσαι γκέι.
Αυτή τη γνώμη έχεις;
Αμφιταλαντεύομαι.
Κι εγώ.
- Θες έναν τοματοχυμό; - Ναι.
Η αλήθεια είναι ότι η Γκρέτα δυσκολευόταν λίγο να είναι πιστή.
Θυμήθηκε ένα επεισόδιο όταν ήταν αρραβωνιασμένη,
για το οποίο έχει τύψεις ακόμα.
- Έχεις ένα τσιγάρο; - Δεν καπνίζω.
- Κρίμα. - Έπρεπε να με συγχαρείς.
- Το έκοψες; - Δεν ήμουν εθισμένη.
Κάπνιζα περιστασιακά, ύστερα κατάλαβα πόσο ανόητο ήταν.
Δεν θα ήταν ανόητο αν είχα εθιστεί, μόνο αξιολύπητο.
Συγγνώμη. Μόλις βγήκα απ' τον ψυχαναλυτή.
Μη ζητάς συγγνώμη. Είναι άσχημη συνήθεια. Θα το κόψω στα 25.
- Πότε έχεις γενέθλια; - 23.
Παντρεύομαι στις 23!
Τρομερό. Να το γιορτάσουμε.
- Με πάρτι εγκράτειας. - Ναι.
- Καλή τύχη. - Ευχαριστώ.
Γεια.
- Το καταφέρνω ακόμα. - Όπα.
Τι σπουδάζεις;
Σπουδάζω Ραβίνος.
Αλήθεια;
- Δεν σου φαίνεται. - Δεν είμαι Ορθόδοξος.
Η εβδομάδα που ακολούθησε ήταν ένα μπέρδεμα προετοιμασιών και απάτης.
Ταξίδια στα βόρεια προάστια στον Μάξ, στο κέντρο στον Λη,
οι πρόβες,
τα γαμήσια,
το μπατσελορέτ πάρτι...
Η Λόλα, η κολλητή της, ήταν η μόνη που ήξερε για τον Μαξ.
- Το θεωρούσε αβλαβές. - Φυσιολογικό για τη Γκρέτα.
Δεν της πέρασε απ' το μυαλό ν' ακυρώσει το γάμο λόγω μιας σχέσης.
Ήταν δυο ξεχωριστές περιπτώσεις.
Ήταν το παράδοξο των διδύμων που τους χώριζε χρόνος και χώρος.
Στο τέλος της τρελής εβδομάδας, ήταν πολύ ερωτευμένη με τον Λη.
Η περιπέτεια με τον Μαξ της χάρισε μια αύρα ομορφιάς.
Τώρα τον ήθελε να εξαφανιστεί.
- Είναι Εβραίος; - Ποια η διαφορά;
Έχει διαφορά.
Παντρεύτηκαν στο χωριό του Λη στο Οχάιο.
Ο πατέρας της αντιμετώπισε το γάμο σαν προσωπική προσβολή.
Θεωρούσε ότι ο Λη δεν είχε ανάστημα. Επιβαλλόταν στην οικογένεια Χέρσκοβιτς.
Η Γκρέτα ένιωθε ασφαλής.
Λάτρευε την οικογένειά του.
Ευχαριστούμε, Κύριε, για το γεύμα αυτό.
Ευλόγησε όλους στο σπίτι μας. Αμήν.
Η αγνή, ταπεινή αναζήτησή του για γνώση την ωθούσε σε μια απλή, σεμνή ζωή.
Έπαψε να ποθεί άλλους άνδρες. Ήθελε να κάνει παιδί.
Ένιωσε να στραγγίζει η φιλοδοξία από μέσα της σαν πύον από σπυράκι.
Πόσο ακόμα θέλει ο Ματόλα να τελειώσει το βιβλίο;
Ιδέα δεν έχω.
- Μπορεί να είναι χρόνια, ε; - Δεν έχουν όλοι τον αργό σου τον ρυθμό.
Αχ, συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Είχαν συμφωνήσει ότι δεν θα διάβαζε τη διατριβή του μέχρι να την ολοκληρώσει.
Τώρα ένιωθε την πεισματική έλξη της.
Καθώς διάβαζε, συγκρατιόταν μη σβήσει ολόκληρες παραγράφους.
Ήταν τίγκα στην περιττολογία.
Γιατί δεν γράφει όπως μιλάει;
Σίγουρα χρειάζεται αυτό το κομμάτι;
Περνούσαν οι βδομάδες, συνέχιζε το χούφτωμα.
Αλλά δεν κοιμόταν μαζί του.
Άργησα, συγγνώμη.
- Ντάριους. Τι κάνεις; - Καλά. Εσύ;
Δεν θα το μετανιώσεις;
Προσπαθεί.
Δεν φταίει αυτή, μόνο εγώ κλπ. κλπ.
Το βιβλίο του Τάβι Ματόλα χαιρετίστηκε ως έργο τέχνης.
Ο Τάβι αναγνώρισε την Γκρέτα στις ευχαριστίες του.
Μια βδομάδα μετά τις κριτικές, η Γκρέτα έλαβε προσφορά από άλλο οίκο.
Αρχισυντάκτρια κι αύξηση μισθού τεραστίων διαστάσεων.
Ζήτησε τα ίδια απ' τον Γκελμπ.
Αυτός κώλωσε, αυτή πήρε τη νέα θέση,
και τον Τάβι μαζί.
Όταν ο πατέρας της έμαθε για την επιτυχία της, οργάνωσε πάρτι.
- Ουάου. Ωραία διαμόρφωση. - Ευχαριστώ.
Θεέ μου. Τι κάνεις, ρε; Είναι ο Κρις. Η γυναίκα μου.
Ήμασταν συμφοιτητές.
- Πού τον ξέρεις τον Χέρσκοβιτς; - Πατέρας της.
Τι νέα;
Όλα καλά. Παιδεύομαι ακόμα με τη διατριβή...
- Μπαμπά. - Να τη.
- Τι κάνεις; - Μωρό μου.
Δεν τον είχε αφήσει να την πλησιάσει έτσι χρόνια.
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.
Νομίσαμε ότι σε χάσαμε.
Να λοιπόν που είμαι δω.
Θυμάμαι τις πιο αστείες ιστορίες για σας.
Έχεις γίνει πολύ πετυχημένη.
Πολύ ασυνήθιστη προσωπικότητα.
Ενδιαφέρουσα, συναρπαστική, προκλητική, η εμπειρία με τον Τάβι.
Το χειρίστηκα. Λατρεύω την επιμέλεια.
Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον.
Αγαπούλα, ήρθαν. Έλα.
Τόσα χρόνια κάνει την πάπια, και τώρα κοίτα την.
Ο καθένας μας έχει προσωπική ταχύτητα.
Πολύ γλυκό που μου έκανε πάρτι.
- Αν και κάλεσε όλους τους φίλους του. - Όχι, καλά ήταν.
Τώρα που τελείωσε, πάμε κάπου για σαββατοκύριακο.
Καλή ιδέα.
Πώς μπορεί να μ' αγαπά ακόμα; Μάλλον γιατί δεν με γνωρίζει.
Έχω διεφθαρμένη φιλοδοξία, είμαι πουτανίδου, απόβρασμα κολάσεως,
όπου θα τυραννούσα μέχρι και τοκογλύφους.
Προσπάθησε ν' αφεθεί,
το μυαλό της όμως ήταν μια ορδή εικόνων απ' το πάρτι.
Αναρωτιόταν αν οι φίλοι του πατέρα της θα της δάνειζαν λεφτά
ν' ανοίξει δικό της εκδοτικό οίκο.
Την επόμενη μέρα άρχιζε την καινούρια δουλειά.
...που άφησε δύο νεκρούς.
Το ένα θύμα, ο Ντέσμοντ Κανέτο
πυροβολήθηκε από άγνωστο δράστη ενώ οδηγούσε επί της Βάρικ στις 4 π.μ.
Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι πέθανε,
ενώ το αμάξι καβάλησε το πεζοδρόμιο, σκοτώνοντας έναν
και τραυματίζοντας μια γυναίκα…
Μέρα.
Γράφει τίποτα αστείο;
Ξαφνικά της ήρθε μια τρομερή σκέψη, σαφής κι άσπλαχνη.
Εντάξει;
Θα ξεφορτωνόταν τον όμορφο άνδρα της σαν περίσσιο κείμενο.
"Κάθε μέρα, κάπου στις ΗΠΑ, κάποιος πάμπλουτος
αποφασίζει, ξάπλα σε λουξ κρεβάτι, ότι χρωστάει κάτι στην κοινωνία
και θα το ξεπληρώσει εκτίοντας σεβαστή θητεία..."
Ένα περίεργο ατύχημα στο Μανχάταν άφησε δυο νεκρούς.
Το ένα θύμα, ο Ντέσμοντ Κανέτο
πυροβολήθηκε από άγνωστο δράστη ενώ οδηγούσε επί της Βάρικ στις 4 π.μ.
Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι πέθανε,
ενώ το αμάξι καβάλησε το πεζοδρόμιο, σκοτώνοντας έναν
και τραυματίζοντας μια γυναίκα που έφυγε από εκεί.
Το θύμα, Νορβηγός υπήκοος, Έρλαντ Στόνστρομ,
μεταφέρθηκε στα έκτακτα,
όπου έχασε την πάλη για τη ζωή του ύστερα από αρκετές ώρες.
Δεν έχουν γίνει συλλήψεις. Είμαι η Μαρία Ραμίρεζ...
Είσαι ο πρώτος που παίρνω με οτοστόπ.
Δεν έχεις ξαναπάρει κανέναν;
Γιατί πήρες εμένα;
Ήξερε ότι αυτός ήταν σημάδι.
Πάω να πάρω κι άλλα ντόνατς.
Δεν θ' αργήσω.
Ορίστε, παρακαλώ;
Ένα κουτί γλασέ με μέλι και δυο μεγάλους καφέδες.
- Τώρα δεν ήσουν εδώ; - Είμαι έγκυος.
Αυτά;
Πέντε δολάρια.
Πού θέλεις να σ' αφήσω;
- Προς τα πού πας; - Βόρεια.
Βόρεια τότε.
Έγινε.
Δεν είχε ιδέα πού πήγαινε.
Θα 'ρθεις;
Μάλλον όχι.
Δεν θ' αργήσω.
Το σπίτι είχε να τη δει δυο χρόνια,
από τότε που η μητέρα της βρήκε γκόμενο κι ο πατέρας της την έκανε για Αριζόνα.
Θεέ μου, εσύ είσαι.
Νόμισα ότι είχα παραισθήσεις.
- Γλύκα μου. - Μαμά.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Θα πιεις καφέ; Ή θες χυμό;
Χυμό.
- Θα κατέβει ο Πήτερ σε λίγο. - Δεν έχει πάει στη δουλειά;
- Γιατί δεν τηλεφώνησες; - Είμαι περαστική. Πειράζει;
Όχι. Είσαι καλά; Σίγουρα;
Ναι, σίγουρα.
Γεια σου, Πόλα.
Άλλαξες μαλλί.
- Σε τι οφείλουμε την τιμή; - Ήρθα να δω τη μαμά μου.
Πόσα;
Τι σου συνέβη;
Έγινε ατύχημα.
Με το αμάξι;
Ήμουν μ' έναν τύπο και τον πάτησε αμάξι.
Θεέ μου.
Μόλις είχαμε αλλάξει θέσεις. 60'' νωρίτερα και θα ήμουν εγώ.
Πες μου τα όλα απ' την αρχή, γλύκα.
Τσακώθηκα με τον Βίνσεντ.
Μόλις έμαθε ότι ήταν έγκυος,
αυτός γύρισε απ' τα πλυντήρια με υγρά ρούχα στο καλάθι.
Τα πήρε στο κρανίο με τα υγρά ρούχα στα καλοριφέρ.
Δεν του είχε πει για το μωρό.
Ήξερε πως αν το ξεστόμιζε, τέρμα τα ψέματα. Δεν γινόταν.
Είχα πάει σε κλαμπ με τις φίλες μου.
Μην κάνεις έτσι, γιατί δεν θα σου πω τίποτα.
Μίλησα; Δεν μίλησα.
Ένας τύπος μου πήρε ένα ποτό.
Μιλούσε περίεργα, τον ρώτησα από πού είναι, από Νορβηγία είπε.
Ήταν παραγωγός βιντεοκλίπ στο Λ.Α. για την MTV.
Υπήρχε κάτι το αμοιβαίο μεταξύ τους. Ένταση.
Λάτρευαν να συζητούν οι δυο τους. Μιλούσαν για ώρες.
Αναρωτιόταν αν αυτός ήταν η αιτία του ερχομού της εκεί.
Κάποτε έγραφα, ζωγράφιζα. Τώρα είμαι σερβιτόρα.
Μάλλον θα είμαι κάποια με πολύ ταλέντο που δεν λανσάρεται.
Ο πιο καλός κόσμος.
Περπατούσαμε συζητώντας,
πέρασε ένα αμάξι, μ' έκανε μούσκεμα με λασπόνερο.
Συγγνώμη. Εγώ φταίω.
Ζήτησε συγγνώμη λέγοντας ότι ο άνδρας έπρεπε να περπατά απ' έξω
για να προστατεύει τη γυναίκα. Αλλάξαμε θέσεις.
Μετά άκουσα κάτι, σαν πυροβολισμό.
Είπα "Είναι πυροβολισμός;" κι είπε "Όχι, είναι αμάξι."
Προχωρήσαμε λίγο και μετά μ' έπιασε απ' το μπράτσο.
Διακτινίστηκε από δίπλα μου.
Εγώ ήμουν πεσμένη με τα μούτρα στο δρόμο,
σηκώθηκα, κοίταξα τριγύρω, δεν ήταν πουθενά.
Είδα ένα αμάξι τέρμα στο τετράγωνο, τσακισμένο...
Μετά τον είδα, απλωμένο σε μετρητή στάθμευσης.
Οι μπάτσοι ήταν παντού, μ' έπιασε ταχυκαρδία...
Το 'σκασα.
Έτρεξα.
Μπήκα στο αμάξι και οδήγησα, πήγαινα και πήγαινα.
Δεν ξέρω πώς βρέθηκα εδώ.
Μόνο που δεν πρέπει να παω σπίτι μου.
Τι εννοείς, δεν πρέπει να πας σπίτι σου;
Πρέπει να πάρω υποβρύχια κάμερα.
Θα πάρω μια.
Το μυαλό της πλημμύρισε εικόνες, ιδέες.
Ήθελε να γράψει, να ζωγραφίσει...
Είχε τόσες σκόρπιες φιλοδοξίες. Να η ευκαιρία της.
Όλα θα έμπαιναν σε κίνηση.
Ναι, εδώ είναι. Περίμενε. Ο Βίνσεντ.
Πήρα την αστυνομία. Κοντεύω να τρελαθώ.
- Θα σ' έπαιρνα. - Ωραία. Μπράβο. Τι έγινε;
Είχαν γνωριστεί πριν δυο χρόνια, όταν το έσκασε απ' το σπίτι της.
Φαίνεσαι σαν να περιμένεις κάτι.
Ήταν πάντα σε αναμονή.
Τ' απόγευμα μετακόμισε μαζί του.
Εξάλλου δεν είχε πού να πάει.
Ένιωθε πως ήταν ο σωτήρας της, θεόσταλτος από την Αϊτή.
Πέρασε ένας χρόνος.
Πότε θα γυρίσεις σπίτι;
Δεν ξέρω.
Δεν το πιστεύω.
- OK. - OK, τι;
Κι εγώ. Τα λέμε.
Θα σε δω σύντομα.
Ποιανού είναι το παιδί στο αμάξι;
Το πήρα με οτοστόπ.
Πήρες ένα άγνωστο παιδί;
- Μπορεί να κρυώνει. - Δεν έσβησα τη μηχανή.
Άφησε τα κλειδιά στο αμάξι με τον σκαστό.
- Δεν είναι ασφαλές. - Πάω στη δουλειά.
Μάλλον θα έχεις φύγει μέχρι να γυρίσω. Σε χαιρετώ τώρα.
Ίδιος ο μπαμπάς. Μόνο πιο άσχημος.
Τον κάνεις να αμύνεται.
Είμαι έγκυος.
Δεν θα το κρατήσω.
Τι θα κάνεις;
Πόσο έγκυος;
Το ένιωθε μέσα της, ανώδυνο άλγος.
Το φανταζόταν να ρουφά τα δευτερόλεπτα της ζωής της
καθώς επίμονα έπλαθε τον εαυτό του.
Ναι; Όχι, Βίνσεντ.
Δεν ξέρω.
Περίμενε.
Μη φεύγεις.
Πρέπει να πηγαίνεις τώρα.
Θα σου δώσω μερικά λεφτά.
Ορίστε 30 δολάρια. Καλή τύχη.
Έχεις πού να πας;
Στον θείο μου.
Ήσουν φανταστικός συνταξιδιώτης.
Θεέ μου.
Είδε την άκρη της πληγής, μελανιές.
Πάμε στο νοσοκομείο.
Περίμενε.
Γύρνα πίσω.
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Συγγνώμη, γλύκα.
Δεν θα σε πάω σε νοσοκομείο, στο υπόσχομαι.
Πάμε στο φαρμακείο. Να πάρουμε αντισηπτικό και γάζες.
Και μετά θα σ' αφήσω να φύγεις.
Ηρέμησε, εντάξει.
Σε πόνεσα;
Έλα, πάμε στο αμάξι.
Συγγνώμη.
Περίμενε.
Ορίστε;
- Πόλα Φρέντερικ. - Γεια σας.
Χρόνια και ζαμάνια. Μένεις στο Μανχάταν, έτσι;
Νόμισα ότι σπούδαζες, αλλά η μητέρα σου είπε πως ήσουν στο κέντρο.
- Η Ουέσλι τελειώνει φέτος. - Υπέροχα.
Συγγνώμη, αλλά βιάζομαι κάπως.
Ψάχνω για αντισηπτικό ζελέ, αντιβακτηριακό;
Σίγουρα θα το ξετρυπώσουμε.
Ευχαριστώ.
- Τίποτε άλλο; - Όχι. Ευχαριστώ. Τι οφείλω;
- Φύγε. - Ευχαριστώ.
Κάθισε.
Πού έχεις πληγές;
Παντού.
Λυπάμαι αν πονέσεις,
όμως αν δεν βάλουμε αντισηπτικό, θα πάθεις μόλυνση.
Συγγνώμη.
Βαθιά ανάσα.
Συγγνώμη.
Λίγο ακόμα.
Εγώ είμαι.
- Πού είσαι; - Σε ξενοδοχείο.
Πού;
Δεν ξέρω.
Οδηγούσα και είδα ένα παιδί στο δρόμο.
Φαινόταν κακόμοιρο.
Τον πήρα.
Μετά έμαθε ότι κάποιος το είχε χτυπήσει.
Τι εννοείς, χτυπήσει;
Λες και τον έδεσαν και του έκαναν βασανιστήρια.
Είναι τρομερό.
Και είσαι σε πανσιόν με το παιδί;
Έπρεπε να τον βοηθήσω.
Δεν έχει πού να πάει.
Είναι μικρούλης, Βίνσεντ.
Μπορούμε να τον κρατήσουμε;
Σπίτι μας, για λίγο;
Τρελάθηκες; Δεν έχουμε χώρο.
Δεν ξέρεις ποιος είναι.
Σε παρακαλώ.
Μη μου πεις να τον εγκαταλείψω. Δεν μπορώ.
Συγγνώμη.
Μωρό μου, άκουσε.
Συνέβη κάτι.
Ήμουν με κάποιον και τον χτύπησε αμάξι. Μόλις αλλάξαμε θέσεις.
Μου το είπε η μητέρα σου.
Δεν ξέρω τι σημαίνουν όλα αυτά, αλλά σίγουρα σημαίνουν κάτι.
Αν δεν ήταν μαζί μου, δεν θα 'ταν νεκρός.
Έχει νόημα.
Πρέπει να είναι σημάδι.
Δεν ξέρω.
Φέρε το παιδί. Θα τον κρατήσουμε. Θα τον φροντίσουμε.
Μόνο σε παρακαλώ, γύρνα.
Πάρε τρένο. Δεν θέλω να οδηγήσεις έτσι.
Ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ.
Μίλησα με τον δικό μου κι είπε δεν υπάρχει πρόβλημα
αν ήθελες να 'ρθεις να μείνεις μαζί μας μέχρι να γίνεις καλά.
Μέχρι ν' αποφασίσουμε... τι να κάνουμε.
Είμαι πολύ κουρασμένη να οδηγήσω, θα πάμε με το τρένο.
Θα μείνω σπίτι σου;
Μόνο για λίγο. Και με τον δικό μου.
Μέχρι να κανονίσουμε κάτι.
Τι θέλεις να φας; Εγώ θα πάρω σάντουιτς με αβγό.
Δεν πολυπεινάω τώρα.
Σκέψου το.
Θα σου πάρω ένα σάντουιτς για αργότερα.
Τι;
Κωλόπαιδο!
- Να καλέσω την αστυνομία; - Όχι, είναι γνωστός.
Γαμώτο.
Πώς πάω στο σταθμό απ' εδώ;
Στη γωνία δεξιά, μετά τέρμα ευθεία, θα τον δεις.
Ευχαριστώ.
ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ
Υπότιτλοι: Visiontext Α. ΒΕΛΙΩΤΟΥ, Γ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ